Geen vluchtelingen maar gasten

Noord-Albanië, december 1942.
‘Lieve Adina, deze ketting doe ik je om als teken van verbond, 
en als bewijs dat jij nu ook met jouw familie bij ons gezin hoort. 
De ring is als een cirkel, waarvan begin en einde in elkaar overvloeien in oneindigheid. 
Zo zullen ook onze vriendschap en onze gastvrijheid naar jullie toe zijn: oneindig! 
Vergeet nooit dat jullie geen vluchtelingen zijn, maar gasten.’
boekwebsite2