Even wennen

Toen Janus overleden is, ben ik even in een gat gevallen, 
maar het werk voor de zusters in Afrika trok mij eruit. 
De kans om naar Albanië te gaan, samen met Anneke, heb ik met beide handen aangegrepen, 
omdat er een brug lag naar het verleden. 
Janus en Levi zouden erachter hebben gestaan dat ik dit nog deed. 
Daarom ga ik door, er is iets dat mij drijft. 
Mijn levenskracht is nog niet op, mijn kaars wordt nog niet gedoofd.’ 
‘Misschien begint het leven wel bij 80’, zei Dick. 
‘Waarom kunnen mensen van die leeftijd als ze zich niet goed voelen, 
hun droom niet achterna gaan?’
HPIM1018