Casper

Op mijn horloge zag ik dat we al een uur verder waren en ik kon alleen nog maar denken: 
‘Je bent met een overleden kind bezig.’ 
Plotseling pakte de verpleegster een buisje en zoog ze het slijm uit zijn keel. 
‘Een uur te laat…’ dacht ik bij mezelf. 
Opeens klonk een gorgelend geluid en kwam het kleine jongetje tot leven. 
Alma en Paul begonnen te juichen, en Gloria en Pavlini stormden blij naar binnen. 
‘Het is nog Driekoningen’, zei Paul. ‘Dus noemen we hem Casper, 
naar een van de drie wijzen uit het oosten die Jezus in de stal van Bethlehem bezochten.’ 
‘Dat is een heel mooie naam.’ 
Ik feliciteerde Alma en Paul met hun zoon, 
maar ik wist wat een uur zuurstoftekort met een mens kon doen. 
Ik keek naar het schitterende hoofdje van het pasgeboren jongetje.
De tijd zou moeten uitwijzen wat de schade voor Casper zou zijn… 
HPIM1629