Afscheid van Janus

Ouderkerk a/d Amstel, februari 1988.
Toen ik thuiskwam uit Amsterdam, voelde ik meteen dat het mis was. 
In de metro terug naar huis had een onbestemd gevoel zich al van mij meester gemaakt. 
Ik herkende het, en dit was nooit een goed voorteken.  
Ik probeerde mijn tranen in te slikken toen ik naar mijn vader keek. 
Wat moest ik nu voelen? 
Moest ik dankbaar zijn omdat ik nog zo’n lange tijd met mijn vader had doorgebracht? 
Aan de andere kant was ik nog zo jong. 
Niemand wilde zijn vader op zijn zeventiende al missen.
Foto Janus 320004